กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ป้าครับ เรื่องนี้ ผมมีเงินเดือน พอจะซื้อจักรยานได้ เงินนี้ป้าเอาคืนไปเถอะครับ ส่วนคูปองนี้ผมขอรับไว้”
“เธอจะมีเงินสักเท่าไหร่กัน เพิ่งเรียนจบแถมยังต้องเลี้ยงเหยาเหยา เพิ่งได้รับการจัดสรรงานมาไม่กี่เดือน ให้ก็รับไว้เถอะ ฉันมีความคิดแค่อย่างเดียว ขอแค่พวกเธอใช้ชีวิตกันให้ดี ส่วนจะซื้อหาอะไรเพิ่ม ซื้ออย่างไร พวกเธอไปปรึกษาหารือจัดการกันเอง”
ป้าหวังดันเงินกลับไปอย่างเด็ดขาด จากนั้นก็ยิ้มแย้มเอ่ยกับเหยาเหยาว่า “เหยาเหยาอยู่คุยกับย่าต่ออีกหน่อยนะ เดี๋ยวพวกเรากินมันเทศเผากัน”
“รีบ ๆ หน่อยล่ะ เดี๋ยวอีกประเดี๋ยวเขาจะเลิกงานกันหมด”
ป้าหวังเปลี่ยนสีหน้าเป็นหงุดหงิดทันควันแล้วเอ่ยกับลูกชายที่ยืนทื่ออยู่หนึ่งประโยค