ตอนที่ 28 คิดถึงพ่อแม่แล้ว

“หรานหราน หมูตุ๋นซีอิ๊วของเธออันนี้กลิ่นหอมน่ากินจังเลย”

เซียวหรานหรานเงยหน้าขึ้นมองฉินเนี่ยน แล้วยื่นกล่องข้าวออกไปตามสัญชาตญาณ

“เธอลองกินสักหน่อยไหมล่ะ”

ฉินเนี่ยนได้ยินแบบนั้นก็ยื่นตะเกียบออกไปอย่างดีใจ พอหมูตุ๋นซีอิ๊วเข้าปาก ความรู้สึกพึงพอใจก็เอ่อล้นขึ้นมาอย่างเป็นธรรมชาติ

เซียวหรานหรานรู้สึกตึงเครียดอยู่บ้าง จนกระทั่งเห็นฉินเนี่ยนกลืนลงคอไป แถมยังมีท่าทางเหมือนอยากกินชิ้นที่สองตามมา จากนั้นจึงค่อยดีใจขึ้นมา

“เนี่ยนเนี่ยน เธอไม่คลื่นไส้แล้ว! เธอถึงกับกินหมูตุ๋นซีอิ๊วลงไปได้แล้ว!”

ฉินเนี่ยนได้ยินเสียงนั้นก็พลันได้สติขึ้นมา เธอเหมือนจะไม่คลื่นไส้แล้วจริง ๆ ด้วย

“ฉันขอกินอีกสักชิ้นได้ไหม”