กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เสียหน้า
เสิ่นลั่วเดินมาตรงหน้าเฟิงสิง ยื่นมือไปลูบหัวเขาพลางอธิบายว่า “ไม่ใช่ทั้งคู่หรอก พ่อแค่คิดว่าแม่เจ้าจัดการเรื่องพวกนี้เองได้ นางมีแผนของตัวเองอยู่แล้ว”
เฟิงสิงเบี่ยงหัวหลบมือเสิ่นลั่วแล้วเอ่ยถาม “ท่านพ่อ ขอแค่ท่านพ่อคิดว่าใช่ก็พอแล้วใช่ไหมขอรับ”
ท่านแม่เคยบอกไว้ อย่าเป็นคนที่ใช้แค่คำว่า 'คิดว่า' มาตัดสินเรื่องราว มันไม่เกี่ยวว่าถูกหรือผิด มีแต่จะทำให้คนอื่นเขารำคาญเปล่า ๆ
เฟิงสิงพูดต่ออีกว่า “แม่นมหลานบอกว่า ท่านพ่อรักท่านแม่มาก ถ้าทำผิดยังต้องคุกเข่าบนกระดานซักผ้าเลย ตอนนี้ท่านพ่อทำท่านแม่กับน้องสาวหายไป ทำผิดใหญ่หลวงขนาดนี้ ต้องคุกเข่าบนอะไรถึงจะพาทั้งสองคนกลับมาได้ล่ะขอรับ”
เสิ่นลั่วถึงกับพูดไม่ออก ไอ้หนูคนนี้หน้าตาเหมือนเขา ถอดแบบเขามาแท้ ๆ แต่เวลาเอ่ยปากพูดกลับเหมือนต้วนหลีไม่มีผิด