กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
กุมจุดอ่อน
เผยหลิงข่มใจเกลี้ยกล่อมเด็กน้อย เห็นองค์รัชทายาทไม่ได้ห้ามปราม นางก็ยิ่งพูดมากขึ้นเรื่อย ๆ
เฟิงสิงพลันเงยหน้าขึ้นมองนาง แล้วย้อนถามไปประโยคหนึ่ง “พูดมากน่ารำคาญ ในเมื่อฝ่าบาทให้เจ้ามาถ่ายทอดพระดำรัส เจ้าก็ถ่ายทอดไปก็สิ้นเรื่อง พล่ามเรื่องไร้สาระมาเป็นกระบุงหมายความว่าอย่างไร คิดว่าข้าจะขัดราชโองการหรือ”
เผยหลิง: …พูดมากน่ารำคาญ? นี่เป็นคำพูดที่ออกมาจากปากเด็กสี่ขวบหรือ เหตุใดเด็กที่ดูนุ่มนิ่มขนาดนี้ถึงพูดจาเย็นชาได้ถึงเพียงนี้
เฟิงสิงพูดจบก็วางพู่กันลง ลุกขึ้นยืน จัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย เดินไปหยุดตรงหน้าเสิ่นลั่ว แล้วโค้งคำนับขอตัว
“ท่านพ่อ ข้าไปแล้วจะรีบกลับมาขอรับ”
เสิ่นลั่วจัดคอเสื้อให้เขา แล้วตบบ่าเขาเบา ๆ “ไปเถอะ”