กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
จุดอ่อน
เหลียงรั่วเวยให้คนพาตัวเหลียงซวี่ออกไป แล้วหันมาพูดกับเสิ่นลั่วว่า “เอาเถอะ นางก็แค่ถูกตามใจจนเคยตัว เจ้าจะไปถือสานางทำไม วันหน้าข้าจะไม่ให้นางมาป้วนเปี้ยนตรงหน้าเจ้าอีก”
คำพูดนี้ของเหลียงรั่วเวยถือว่าให้คำตอบกับเสิ่นลั่ว และเกลี้ยกล่อมให้เขาปล่อยเหลียงซวี่ไปในตัว
ทว่าเมื่อครู่เสิ่นลั่วทันสังเกตเห็นแววตารังเกียจที่เหลียงรั่วเวยมีต่อเหลียงซวี่อย่างไม่ปิดบัง แต่พอลับหลังคนไป นางกลับออกโรงปกป้องเสียนี่
นี่สินะที่เรียกว่าลูกเกเรในบ้าน ตนเองรังเกียจได้คนเดียว คนอื่นห้ามแตะต้อง เหลียงรั่วเวยยังคงเสแสร้งไม่เปลี่ยนเหมือนเคย
เสิ่นลั่วพูดตามน้ำไปว่า “ฝ่าบาททรงวางพระทัยเถอะพ่ะย่ะค่ะ ตราบใดที่นางไม่มาระรานกระหม่อม กระหม่อมก็จะไม่ยุ่งกับนาง”
ไม่ว่าเหลียงรั่วเวยจะมีเจตนาอะไร เสิ่นลั่วก็พร้อมจะเล่นละครตามน้ำไปได้ทั้งนั้น