กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ชีซั่น
เฟิงอวิ๋นยื่นมือเล็ก ๆ มากอดเอวของนางพลางตบเบา ๆ “ท่านแม่ อย่าเสียใจไปเลยนะเจ้าคะ ถึงท่านแม่จะผัวทิ้งลูกหาย แต่ก็ยังมีข้าอยู่ทั้งคน ข้าน่ะน่าสนุกกว่าท่านพี่กับท่านพ่อเยอะเลย”
ผัวทิ้งลูกหายอะไรกัน คำคำนี้ฟังดูเหมือนตัวเองสิ้นไร้ไม้ตอกจนน่าสมเพชชอบกล นางเป็นฝ่ายทิ้งสามีสลัดลูกต่างหาก ไม่ใช่ผัวทิ้งลูกหายสักหน่อย
“แม่ไม่ได้เสียใจจริง ๆ นะ แล้วก็รู้สึกขำจริง ๆ ด้วย” นางอธิบาย
“งั้นท่านแม่หัวเราะสักหน่อยก็พอแล้วเจ้าค่ะ ท่านพ่อก็คงไม่เสียใจเหมือนกัน”
ก่อนหน้านี้เฟิงอวิ๋นยังรู้สึกว่าการที่ตัวเองเลือกท่านแม่ จะทำให้รู้สึกผิดต่อท่านพ่ออยู่บ้าง แต่พอเห็นพวกท่านอาเหลียงชิงอุ้มท่านพี่หนีไป โดยไม่แม้แต่จะเหลียวแลนางสักนิด