กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ชีหลี
ท่านเสนาบดีต้วนยอมตกลง แต่ไม่อยากให้ต้วนหยางพาจงซื่อไปด้วย เขารู้สึกอยู่ตลอดว่าต้องรั้งจงซื่อไว้ ตระกูลต้วนถึงจะผูกมัดต้วนหยางเอาไว้ได้
“หยางเอ๋อร์ ทางไปชิงโจวมันไกลนัก ตอนนี้แม่เจ้าเพิ่งเจอเรื่องสะเทือนใจครั้งใหญ่ ร่างกายอาจจะทนไม่ไหวเอา”
“สู้ให้นางอยู่เมืองหลวงดีกว่า ที่นี่มีพร้อมทุกอย่าง คนคอยปรนนิบัติในจวนก็เยอะ เจ้าจะได้ไปอย่างวางใจ”
ต้วนหยางส่ายหน้า “ท่านปู่ ท่านแม่คิดถึงท่านพี่หญิงมาก ข้าพานางออกไปด้วย ให้นางอยู่กับข้า นางถึงจะมีกะจิตกะใจมีชีวิตอยู่ต่อไปขอรับ”
ท่านเสนาบดีต้วนพูดขึ้น “ถ้าอย่างนั้นก็เอาเถอะ แต่เรื่องของแม่เจ้ายังต้องไปบอกย่าของเจ้าสักคำ ปู่ไม่ก้าวก่ายเรื่องพวกนี้หรอก ขอแค่ย่าเจ้าตกลงก็พอ อย่าให้แม่เจ้าต้องแบกรับชื่อเสียงว่าอกตัญญูเลย”