ลูกนอกสมรส

ลูกนอกสมรส

แม้หลิวเสี่ยนเหรินจะเรียกตัวเองว่าข้าบาท และเรียกเสิ่นลั่วว่าองค์รัชทายาท แต่ในใจกลับไม่ได้มีความยำเกรงสักเท่าไร

สายตาที่เขามองเสิ่นลั่วมีแต่ความดูแคลน คิดว่าก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่ง มีแต่ความเหยียดหยาม ไร้ซึ่งความหวาดกลัว

เขาไม่กลัวจริง ๆ นั่นแหละ เพราะคนข้างกายเสิ่นลั่วมีเพียงองครักษ์สี่คนเท่านั้นที่เป็นพวกของเสิ่นลั่ว ส่วนพวกองครักษ์เงานั้นไม่ได้ขึ้นตรงกับเสิ่นลั่วจริง ๆ เสียหน่อย

เมื่อก่อนองครักษ์เงาพวกนี้อาจจะฟังคำสั่งแค่เสิ่นลั่ว แต่หลิวเสี่ยนเหรินมียาแก้พิษที่ฝ่าบาทประทานให้ จึงสามารถปลุกและควบคุมพวกเขาได้

สั่งให้ฆ่านางต้วน พวกเขาก็ลงมือ ถ้าตอนนั้นเหลียงชิงไม่ไหวตัวทันและเลือกเข้าข้างได้ถูกจังหวะ หลิวเสี่ยนเหรินก็คงสั่งให้องครักษ์เงากำจัดทั้งเหลียงชิงและเหลียงเล่อไปแล้ว