กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ยังมีชีวิตอยู่
พอหวังเหลียงได้ยินว่าลูกสาวยังไม่ตาย ก็เงยหน้าสบตากับเสิ่นลั่วตรงๆ “นายน้อยอยากรู้อะไรก็ถามมาเถอะ ท่านเป็นนาย ข้าเป็นบ่าว เรื่องที่ท่านอยากรู้ ข้าย่อมไม่ปิดบังอยู่แล้ว ไยต้องเอาลูกสาวข้ามาเป็นเครื่องต่อรองด้วย”
เสิ่นลั่วหัวเราะ “อาเหลียง ท่านปิดบังข้าไว้เยอะเกินไป ข้าเป็นนายน้อย แล้วใครกันล่ะคือนายตัวจริงของท่าน”
หวังเหลียงตอบกลับมาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย “ย่อมเป็นมารดาของนายน้อยอยู่แล้ว บ่าวเฒ่าคนนี้เคยบอกท่านไปตั้งนานแล้วนี่ขอรับ”
เสิ่นลั่วเคาะนิ้วลงบนที่วางแขนของเก้าอี้เป็นจังหวะ “เมื่อก่อนข้าไม่ได้คิดให้ลึกซึ้ง ก็เลยไม่รู้สึกว่าคำพูดของท่านมีปัญหาอะไร แต่พอมาคิดดูตอนนี้ ข้าลืมถามไปข้อหนึ่ง นายตัวจริงของท่านยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่าล่ะ”
หวังเหลียงถึงกับพูดไม่ออก...