เหลียงฉี่

เหลียงฉี่

เสิ่นลั่วคุกเข่าบนกระดานซักผ้าพลางระบายความอัดอั้นตันใจและปมฝังใจในวัยเด็กให้ต้วนหลีฟัง พร้อมกับสาบานว่าจะไม่มีวันหลอกใช้นางอีกเด็ดขาด

ต้วนหลีฟังไปได้พักหนึ่งก็รู้สึกน่าเบื่อ พลอยคิดได้ว่าลูกในท้องคงเริ่มหิวแล้ว นางเลยต้องขอตัวไปหาอะไรกินเพิ่มสักหน่อย

คำสารภาพพร่ำเพ้อของเสิ่นลั่วเทียบกับนิยายพิลึกพิลั่นในแอปฝานเฉียไม่ได้เลยสักนิด กะอีแค่บทพระเอกหล่อเก่งแต่ชีวิตรันทด มีอะไรที่นางไม่เคยเจอกันล่ะ ไม่เห็นจะแปลกใหม่ตรงไหน

ต้วนหลีทิ้งให้เสิ่นลั่วนั่งคุกเข่าอยู่ในห้องคนเดียว ต้องคุกเข่าให้ครบหนึ่งชั่วยามถึงจะลุกได้ ถ้าแอบลุกขึ้นมาเมื่อไหร่ นางรู้แน่

“ฮูหยินของเจ้านี่ใจไม้ไส้ระกำจริงแท้ ชาติกำเนิดน่าเวทนาขนาดนี้ ถ้าเปลี่ยนเป็นหญิงอื่นคงสงสารจับใจจนโผเข้ากอดเจ้าไปแล้ว”

หลังจากต้วนหลีออกไปได้ไม่นาน ก็มีคนเหาะลงมาจากขื่อห้อง แล้วนั่งแหมะลงตรงนั้นอย่างผึ่งผายไม่เกรงใจใคร