กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เก็บศพ
“เรื่องขี้ผึ้งอวี้หรงไปคุยกับคุณชายจินโน่น ในเมื่อเขารับปากพวกเจ้าไว้ เขาก็ต้องเป็นคนหาทางแก้เองสิ”
ทำไม ดูเรื่องสนุกจบแล้วคิดจะเบี้ยวหนี้หรือยังไง!
“ขี้ผึ้งอวี้หรงของฮูหยินข้าเป็นสินเดิมของนาง ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องยกให้คนอื่นเด็ดขาด!”
เสิ่นลั่วโอบต้วนหลีเดินจากไป ทั้งปฏิเสธคนพวกนั้นอย่างชัดเจนและชี้ทางสว่างให้เสร็จสรรพ
คุณชายใหญ่จินซินที่คิดจะแอบชิ่งหนีเลยโดนคว้าตัวไว้ทันควัน จะหลบเรอะ ฝันไปเถอะ
สองสามีภรรยาที่เดินออกมาไกลแล้วหันมาสบตากันแล้วยิ้ม นี่มันเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น เรื่องนี้ยังไม่จบง่ายๆ หรอก
จนกระทั่งทั้งคู่ขึ้นรถม้าควบหายไปลับสายตา จินซินก็ยังหาทางเอาตัวรอดออกจากจวนสกุลหงไม่ได้เลย
“ฮูหยินคือปรมาจารย์ที่ปรุงขี้ผึ้งอวี้หรงงั้นหรือ” พอขึ้นรถม้าได้ เสิ่นลั่วก็เปิดฉากซักทันที