เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
มั่วซาง
เรื่องซุบซิบในเมืองหลวงไม่มีเรื่องไหนที่ต้วนหลีไม่รู้ แค่มีเซี่ยตั่วอยู่ หูของนางก็เหมือนได้ยินเรื่องราวทั่วทั้งโลกภายนอกแล้ว
“อาหลี เจ้าอยู่แต่ในเรือนแท้ๆ แต่กลับรู้เรื่องใต้หล้าไปหมด”
ตอนนั้นเสิ่นลั่วเองก็เคยสนใจเรื่องของจวนโหวเจิ้นหยวนอยู่บ้าง แต่ที่ลงมือสืบหาความจริงอย่างจริงจัง ก็หลังจากได้พบมั่วอันแล้วนี่เอง
แต่ต้วนหลีกลับรู้ละเอียดยิบ ที่สำคัญคือนางแทบไม่ได้ก้าวขาออกจากประตูเรือนเลยด้วยซ้ำ แบบนี้ถือว่าไม่ธรรมดาจริงๆ
“เสิ่นลั่ว อย่าพูดแบบนั้นสิ ข้าอาจจะแทบไม่ได้ออกไปไหนก็จริง แต่หูตาสับปะรดของข้าอยู่ข้างนอกกันหมดนะ”
“ข้ามีแค่ตัวคนเดียว ถ้าเรื่องอะไรก็ต้องลงมือไปสืบเองหมด วันหนึ่งสิบสองชั่วยามคงไม่พอหรอก”
มีที่ไหนให้ระดับผู้นำต้องลงพื้นที่ไปแนวหน้าทุกวันเล่า อย่างมากก็นานๆ ทีไปสร้างภาพเท่านั้นแหละ