โรงเตี๊ยม

โรงเตี๊ยม

เดินทางมาร่วมยี่สิบกว่าวันก็นับว่าราบรื่นดี จนกระทั่งมีอยู่วันหนึ่งที่พวกเขาเข้าเมืองไม่ทัน ทั้งตามทางก็ไม่มีสถานีพักม้า ท้องฟ้าเริ่มมืดลงเรื่อย ๆ เมฆดำทะมึนลอยม้วนตัวมาแต่ไกล

เสิ่นลั่วกำลังปรึกษากับต้วนหลีว่า ฝนใกล้จะตกแล้ว ค้างคืนกลางป่าคงไม่ปลอดภัย สู้หาหมู่บ้านสักแห่งพักแรมจะดีกว่า

“ใต้เท้า ฮูหยิน ด้านหน้าดูเหมือนจะมีคนอาศัยอยู่ขอรับ” เหลียงชิง องครักษ์ของเสิ่นลั่วรายงานอยู่ข้างนอกรถม้า

เสิ่นลั่วเปิดม่านขึ้น มองตามมือของเหลียงชิงไป ในป่าเปลี่ยวนอกเมืองแบบนี้ เห็นควันไฟลอยอ้อยอิ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าอยู่ไกล ๆ

เสิ่นลั่วพยักหน้าให้เหลียงชิง “ขับรถม้าไปตรงนั้นเถอะ อย่างไรก็ต้องหาที่พักก่อน คืนนี้ฝนน่าจะตกหนักไม่เบา”