ออกจากเมืองหลวง

ออกจากเมืองหลวง

เสิ่นลั่วรีบแสดงท่าทีทันควัน เขากลัวว่าถ้าพูดช้าไปแม้แต่นิดเดียว ต้วนหลีจะไม่พอใจขึ้นมา แล้วถ้าเกิดนางอารมณ์เสียทำอะไรแผลงๆ เข้า คนที่ต้องรับกรรมก็คือตัวเขาเอง

พอเห็นเสิ่นลั่วสนับสนุนและเข้าข้างนางเต็มที่ ต้วนหลีก็ยิ้มออกมา คนครอบครัวเดียวกันมันก็ต้องแบบนี้สิ

ต้วนหลีพอใจก็จริง แต่ก็รู้สึกว่าเสิ่นลั่วแค่พูดเอาตัวรอดและหลอกนาง นางจึงจ้องตาเขาแล้วถามว่า “ท่านสามีกำลังพูดเอาใจข้าอยู่หรือเจ้าคะ”

“ไม่อย่างนั้นทำไมบนหน้าผากท่านถึงมีเหงื่อผุดออกมาล่ะ ท่านสามี ไม่ใช่ว่ากำลังกลัวข้าอยู่หรอกนะเจ้าคะ”

เสิ่นลั่วรีบแก้ตัวทันที “ไม่มีทาง ข้าจะไปกลัวอะไรเล่า พวกเราเป็นสามีภรรยาเป็นคนคนเดียวกัน ฮูหยินเก่งกาจคอยปกป้องข้าได้ ข้าดีใจแทบไม่ทันเสียด้วยซ้ำ”