พักโรงเตี๊ยม

พักโรงเตี๊ยม

พอต้วนหลีได้ยินเขาบอกว่ากลัวเหมือนกันก็ทำสีหน้าพิลึก แต่ก็รีบกลบเกลื่อนอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “ใช่แล้ว เราสองคนนอนห้องพิเศษ ข้าไม่ค่อยสบายใจเลย”

ใครจะไปรู้ว่าห้องข้าง ๆ ทั้งสองฝั่งเป็นคนหรือผี ป่าเปลี่ยวนอกเมืองแบบนี้ ถ้าโดนใครฆ่าหมกดินขึ้นมาคงอยุติธรรมน่าดู ข้าต้องตายตาไม่หลับแน่

พวกเรายังมีเงินตั้งเยอะแยะยังใช้ไม่หมดเลย จะเป็นอะไรไปไม่ได้เด็ดขาด

“พักอยู่ด้วยกัน เผื่อมีเรื่องอะไรจะได้ช่วยกันดูแล คนพวกนั้นมาช่วยเราก็จะได้ทันการด้วย”

ตอนนั้นเอง ชุนหรุ่ยก็มาเคาะประตู กับข้าวเสร็จแล้ว นางไม่อยากให้เสี่ยวเอ้อร์เข้ามารบกวน เลยยกขึ้นมาส่งเอง