เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ลบชื่อออกจากตระกูล
ซูเยวี่ยเหนียงมองเสิ่นเซวียนด้วยสีหน้าคาดเดาไม่ออก เขายังคงดูสุภาพอ่อนโยนดั่งหยกเนื้อดี แววตามีแต่ความห่วงใยและทะนุถนอมต่อนาง
เสิ่นเซวียนไม่รู้จริงๆ หรือว่าตัวเองกำลังพูดอะไรอยู่ แต่ถ้าเขาแสร้งทำ แล้วเสแสร้งได้เนียนขนาดนี้ นางก็โวยวายไม่ออกเลยจริงๆ
ทุกถ้อยคำล้วนคิดเพื่อตัวนาง กลัวว่านางจะเหน็ดเหนื่อยลำบาก นอกจากซาบซึ้งใจแล้ว นางก็ทำอะไรไม่ได้เลย
เสิ่นเซวียนเองก็กำลังรอดูท่าทีของซูเยวี่ยเหนียง ตอนนี้นางพึ่งพาได้แค่เขาคนเดียว นางจะตัดสินใจอย่างไรกันนะ
ซูเยวี่ยเหนียงไม่ได้พูดอะไรต่อ ทำเพียงเก็บข้าวของเงียบๆ
นางยังไม่อยากตัดสินใจตอนนี้ ไว้รอถึงวันกลับไปเยี่ยมบ้านเดิมค่อยถามความเห็นของท่านปู่ท่านย่าดูอีกที
เสิ่นเซวียนเห็นนางเอาแต่สาละวนจัดของ ก็ไม่ได้บีบคั้นให้นางรีบแสดงท่าทีในทันที และไม่ได้พูดอะไรเพิ่มอีก
เขาเพียงบอกกับนางว่าท่านปู่มีธุระจะคุยด้วย จึงมุ่งหน้าไปที่ศาลบรรพชนก่อน
ซูเยวี่ยเหนียงอยากรู้เหลือเกินว่าเขาไปทำอะไรที่ศาลบรรพชน แต่ในเมื่อเสิ่นเซวียนไม่ได้เอ่ยปากชวน นางจึงไม่สะดวกใจที่จะตามไปด้วย