เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 461 ข้ากลัวคุณชายจะรับไม่ไหว
เมื่อถอดชุดกันฝนออก
สตรีทั้งสองก็นั่งล้อมวงผิงไฟ แสงไฟสาดส่องให้เห็นใบหน้างดงามหมดจด
หนึ่งในนั้นมีผิวพรรณขาวเนียนชุ่มชื่น คิ้วโก่งดั่งใบหลิว ดวงตากระจ่างใสเปล่งประกายดุจหยาดน้ำ
แฝงความอ่อนโยนลึกซึ้งราวกับสายน้ำในฤดูใบไม้ร่วง
“คุณหนู เมื่อกลางวันฝนตกหนัก เสื้อผ้าของคุณหนูเปียกชุ่มไปหมด หากปล่อยไว้ให้แห้งเองคืนนี้อาจจะจับไข้ได้”
“มีกองไฟอยู่ ถอดออกมาผิงไฟให้แห้งดีกว่าเจ้าค่ะ”
สาวใช้อายุราวสิบสี่สิบห้าปี น้ำเสียงยังคงแฝงความไร้เดียงสา
คุณหนูที่นางกล่าวถึงหน้าแดงระเรื่อ เอ่ยตำหนิเบาๆ ว่า “เดินทางรอนแรมอยู่ข้างนอก จะให้พิธีรีตองมากมายไปทำไม อีกอย่างมีคนนอกอยู่ด้วย ไม่ค่อยสะดวกนักหรอก”
เสิ่นผิงเข้าใจความหมาย จึงกล่าวเรียบๆ ว่า “หากแม่นางไว้ใจข้าน้อย ก็ถอดเสื้อผ้าออกมาผิงไฟเถิด ข้าน้อยจะหันหลังให้ รับรองว่าจะไม่แอบดูเด็ดขาด”