ตอนที่ 462 วัดฉางหลิง

ตอนที่ 462 วัดฉางหลิง

ศาลเจ้าพ่อหลักเมือง

ผู้คนสัญจรขวักไขว่ คึกคักจอแจ

นางผีสีเหลิ่งเหยียนขมวดคิ้ว นางไม่ชอบสถานที่ที่มีผู้คนพลุกพล่านเช่นนี้เลย สาวใช้ที่อยู่ข้างกายยิ่งรู้สึกทรมาน

แม้จะกางร่มบังแดด ก็ยังสัมผัสได้ว่าร่างกายกำลังถูกพลังชี่ของมวลมนุษย์ที่แผ่มาจากรอบทิศแผดเผา

“คุณหนู ธูปเทียนกับยันต์ในศาลเจ้า จะช่วยปกปิดกลิ่นอายบนตัวพวกเราได้จริงหรือเจ้าคะ?”

ชุนเซียงเอ่ยถาม

สีเหลิ่งเหยียนตอบอย่างไม่ใส่ใจ “ในศาลเจ้าพ่อหลักเมืองเช่นนี้ ธูปเทียนและยันต์ล้วนเปี่ยมไปด้วยพลังศรัทธาจากการกราบไหว้

ผสานกับอำนาจศักดิ์สิทธิ์ของยมบาล ย่อมสามารถปกปิดกลิ่นอายผีสางอันเย็นยะเยือกบนตัวพวกเราได้อย่างง่ายดาย

แต่ทว่าไม่อาจอยู่นานเกินไป มิเช่นนั้นมันจะสะท้อนกลับมากัดกินพวกเราเอง”