กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 460 อารามโบราณบนเขาเตียน
หอเซียนหง
จื่อเม่ยเอ๋อร์ทอดถอนใจแผ่วเบา “พันปีผ่านไป ท่านเจ้าเมืองเสิ่นไม่ได้มาชมระบำอีกเลย ดูเหมือนรูปลักษณ์ของเม่ยเอ๋อร์คงยากจะเข้าตาท่านเจ้าเมืองเสิ่น”
“ช่างเถอะ เม่ยเอ๋อร์ตัดสินใจแล้วว่าพรุ่งนี้จะออกเดินทางกลับโลกเทียนเสวียน”
หลงจู๊อยากจะเอ่ยปากรั้งไว้ แต่พอคำพูดมาถึงปากก็กลืนกลับลงไป “แม่นางจื่อมีรูปโฉมงดงามล่มเมือง
เพียงแต่ท่านเจ้าเมืองเสิ่นเป็นถึงอัจฉริยะของเผ่ามนุษย์เรา”
“เวลาส่วนใหญ่ล้วนทุ่มเทให้กับการบำเพ็ญเพียร ไม่ค่อยใส่ใจเรื่องทางโลกนัก มิฉะนั้นย่อมต้องรับรู้ถึงความในใจของแม่นางจื่อเป็นแน่”
“และในเหวอำมืดแห่งนี้ นอกจากท่านเจ้าเมืองเสิ่นแล้ว ก็ยังมีบุรุษผู้โดดเด่นอีกมากมาย แม่นางจื่ออาจจะลองลดมาตรฐานลงมาสักนิด
ถือเสียว่าเป็นการฝึกตนในอีกรูปแบบหนึ่ง”
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มีหนุ่มน้อยผู้มีความสามารถมากมายแอบส่งใจให้จื่อเม่ยเอ๋อร์นับไม่ถ้วน ในจำนวนนั้นมีกระทั่งอนุชนรุ่นหลังของตระกูลเสิ่น