กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 146 การตามหา
หิมะตกหนักจนแทบจะลืมตาไม่ขึ้น ทัศนวิสัยไม่ถึงสามเมตร ห่างออกไปสามเมตรมีแต่พายุสีขาวที่หมุนวนอยู่
เจียงอวี่หนิงก้าวเท้าอย่างยากลำบาก หิมะที่ทับถมอยู่ใต้ฝ่าเท้าจมลึกถึงน่อง ทุกย่างก้าวเหมือนกำลังเดินลุยอยู่ในหนองน้ำ
เธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา หน้าจอเปล่งแสงสลัวท่ามกลางพายุหิมะ
ไม่มีสัญญาณ เป็นไปตามคาด
เธอเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า แล้วตะโกนสุดเสียงฝ่าพายุหิมะอันมืดมิดออกไปว่า “ถวนถวน! กู้หยุน!”
เสียงที่เปล่งออกมาถูกลมพายุฉีกกระชากจนแตกกระจาย แม้แต่ตัวเธอเองยังแทบไม่ได้ยินเสียงของตัวเอง
เธอตะโกนเรียกอีกสองสามครั้งโดยไม่หวังผลอะไร นอกจากเสียงลมแล้วก็ไม่มีการตอบรับใด ๆ