กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 147 ถือเสียว่าเป็นการทำบุญสั่งสมกุศล
เจียงอวี่หนิงตะคอกเสียงดังจนถวนถวนสะดุ้งโหยง
“พวกเธอรู้ไหมว่าข้างนอกมันอันตรายแค่ไหน? รู้ไหมว่าถ้าพวกเธอวิ่งออกไปแบบนั้น อาจจะตายอยู่ข้างนอกนั่น! จะหนาวตาย! จะถูกลมพัดหายไป!”
“พวกเธอตายไปก็ไม่เท่าไหร่ แต่ถ้าเฟิงหานอวี่มาทวงคนกับฉัน ฉันจะเอาอะไรไปชดใช้ให้เขา? เอาชีวิตฉันไปงั้นเหรอ?”
เจียงอวี่หนิงสติแตกไปแล้วจริงๆ คำพูดคำจาจึงไม่ผ่านการกลั่นกรอง
เธอแค่อยากอยู่อย่างสงบไปวันๆ ไม่ได้อยากเป็นเพื่อนร่วมโลงศพให้ใคร!
“ขอโทษครับ……”
กู้หยุนที่เงียบมาตลอด ในที่สุดก็เอ่ยปากขึ้น เขาเขย่าชายเสื้อของถวนถวน ก้มหน้าลงและพูดด้วยเสียงแผ่วเบา