กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 145 นี่มันวันอะไรกันเนี่ย
เมื่อเผชิญกับคำขอของชายคนนั้น แววตาของเจียงอวี่หนิงก็หม่นลงในพริบตา
เธอข่มความไม่สบายใจในอกไว้ ก่อนหันไปมองถวนถวน แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่งที่สุดเท่าที่จะทำได้
“ถวนถวน โทรหาพ่อของหนู”
ถวนถวนชะงักไปครู่หนึ่ง แม้ไม่เข้าใจว่าทำไมเจียงอวี่หนิงถึงไม่เชื่อ แต่ก็ยกข้อมือขึ้นอย่างว่าง่าย แล้วกดปุ่มโทรด่วนบนนาฬิกา
“ขออภัย หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ชั่วคราว...”
เสียงผู้หญิงจากระบบอันเย็นชาดังออกมาจากนาฬิกา ยืนยันคำพูดของผู้ชายหน้าประตูได้อย่างสมบูรณ์
แต่หัวใจของเจียงอวี่หนิงกลับดิ่งลงเร็วกว่าเดิม
มันบังเอิญเกินไป