เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 404 'VLOG วันหยุดพักร้อนสุดชิลของอธิบดีเสี่ยวเฉิน'
"ผอ.เฉินน้อย..."
หม่าลู่ชางยังพูดไม่ทันจบ เฉินเย่ก็ส่ายหน้า
เขาลุกขึ้น ยกเก้าอี้สอดกลับเข้าไปใต้โต๊ะ
บนโต๊ะยังเหล้าลำไส้หมูผัดไฟแรงเหลืออีกสองชิ้น น้ำมันพริกสีแดงมันวาวจนสะท้อนแสงแสบตา
เฉินเย่หยิบเสื้อฮู้ดที่พาดอยู่บนพนักเก้าอี้ขึ้นมา เดินไปถึงหน้าร้านอาหาร ก่อนจะหันกลับมามองแวบหนึ่ง
คนหนุ่มสองคนที่อายุเพิ่งยี่สิบต้นๆ นั่งอยู่ท่ามกลางเศษกระจกที่กระจายเกลื่อนและโต๊ะเก้าอี้ที่ถูกจัดให้กลับเข้าที่ ดวงตาทั้งคู่แดงก่ำ เปลือกถั่วลิสงกระจายเต็มโต๊ะ
เขาไม่ได้พูดอะไรอีก
เพียงค่อยๆ ดึงประตูปิดเบาๆ
ท้องฟ้าด้านนอกมืดลงแล้ว โคมแดงเรียงรายบนถนนไชนาทาวน์สว่างขึ้นเป็นแถว แสงสีแดงสะท้อนป้ายร้านอาหารว่างซานเซี่ยนฝั่งตรงข้ามจนกลายเป็นปื้นสีแดงพร่า