กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 405 แนะนำให้ถ่ายเป็นซีรีส์ ตั้งชื่อเรื่องว่า 'เจ้าพ่อค้าอาวุธสงคราม' ไปเลย
ประตูห้องสวีตมีหัวกลมๆ โผล่ลอดเข้ามาก่อน
หม่าลู่ชางเหลือบมองซ้ายที ขวาที ยืนยันว่าไม่มีรองเท้าแตะหรือกระป๋องเครื่องดื่มชูกำลังลอยตามมา จึงค่อยๆ ยื่นเท้าข้างหนึ่งก้าวเข้ามา
"ผอ.เฉินคนเก่ง ใจเย็นๆ ก่อนครับ"
บนใบหน้าประดับรอยยิ้มที่ชวนให้คนอยากประเคนหมัดใส่ น้ำเสียงเบายิ่งกว่าเสียงยุงบิน
"ผมก็ทำเพื่อประโยชน์ของคุณนี่ครับ ทั้งได้ลาพักร้อนโดยได้รับเงินเดือน แถมยังอู้ได้อย่างถูกต้องตามกฎหมาย เรื่องดีๆ แบบนี้คุณจะไปหาจากที่ไหนได้อีกครับ?"
เฉินเย่นั่งอยู่หน้าจอมอนิเตอร์จอกว้าง หันหลังให้เขาโดยไม่แม้แต่จะหันหน้ากลับมา
"ใครใช้ให้แกโพสต์"
"ไม่มีใครใช้ครับ"