กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 403 ไม่ทำแล้ว ไม่ทำแล้ว เลิกทำแล้วก็ได้ครับ
รถแท็กซี่จอดลงหน้าตึกสามชั้นที่ทาด้วยสีเทาอมฟ้า
เฉินเย่ผลักประตูรถลงมา ก่อนเงยหน้ากวาดตามองแวบหนึ่ง
ป้ายร้านบนชั้นสองยังดูโอ่อ่าไม่น้อย ตัวอักษรสีทองขนาดใหญ่เขียนว่า "ภาพจำแห่งตะวันออก" ใต้ลงมาเป็นตัวอักษรเล็กๆ ซึ่งเป็นคำแปลภาษาของเกาหลูจี
กระจกบานใหญ่ตรงทางเข้าร้านแตกเสียหายไปเป็นแถบใหญ่
ข้างในไม่ได้เปิดไฟ
จางเหล่ยลงจากรถแล้วพุ่งเข้าไปด้านในก่อนแล้ว
หม่าลู่ชางกับเหล่าหวังเดินตามหลังเฉินเย่ ทั้งสามคนมาหยุดตรงหน้าประตูแล้วชะโงกมองเข้าไป
เศษกระจกแตกกระจายเกลื่อนพื้น
โต๊ะไม้เนื้อแข็งสี่ห้าตัวล้มระเนระนาด เก้าอี้สองตัวถึงขั้นขาหัก