เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนที่ 471 พวกเขาเป็นคนฉลาดทุกคน
เสิ่นอี้กวนกินเลี้ยงในเมืองจงจุนทั้งวัน แต่บรรยากาศทางการเมืองกลับตึงเครียดมากขึ้นเรื่อยๆ
เมื่อฉีจี้กวงเพิ่งเดินทางลงใต้จากกวางสี โฮ่วหลี่ก็มีความสุขมากเป็นธรรมดา
ในฐานะศัตรูที่แข่งขันเพื่อความชอบธรรมของอันนัม เจิ้งเจี้ยนได้ต่อสู้กับเป่ยโม่ ทั้งสองฝ่ายสามารถพูดได้ว่าเป็นคู่ต่อสู้ที่สูสีกันและต่อสู้กันมาจนถึงทุกวันนี้
เจิ้งเจี้ยนรู้ดีถึงความแข็งแกร่งของเป่ยโม่ อย่างน้อยด้วยความแข็งแกร่งของโฮ่วหลี่ในปัจจุบัน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะผนวกเป่ยโม่ มิฉะนั้นคงรวมตัวกันไปนานแล้วหลังจากต่อสู้มานานหลายทศวรรษ
อย่างไรก็ตาม ฉีจี้กวงเดินทัพลงใต้จากกวางสีและไปถึงจินเฉิง ซึ่งเป็นเมืองหลวงของเป่ยโม่ในเวลาน้อยกว่าหนึ่งเดือน และขับไล่กษัตริย์แห่งเป่ยโม่เข้าไปในป่าภูเขาที่ห่างไกล
ในเวลานี้ ผู้ปกครองและรัฐมนตรีของราชวงศ์โฮ่วหลี่ เปลี่ยนจากการเฉลิมฉลองไปสู่ความหวาดกลัว
ทางตอนเหนือของอันนัมเป็นพื้นที่ภูเขา ทำให้เดินทัพทำได้ยาก แต่ฉีจี้กวงสามารถรุกคืบได้อย่างรวดเร็ว
หากพวกเขาบุกเข้าไปในพื้นที่ภูเขาทางตอนเหนือได้ ที่ราบลุ่มแม่น้ำแดงที่โฮ่วหลี่ยึดครองอยู่เป็นที่ราบไม่อาจป้องกันได้!
ต่อมา ขุนนางโฮ่วหลี่ก็ยิ่งวิตกกังวลมากขึ้น และมีคนจำนวนมากขึ้นที่แอบไปเยี่ยมคณะผู้แทนของเสิ่นอี้กวน