เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนที่ 472 เวทมนตร์ทางการเงิน
ครั้งนี้ซูเจ๋อไม่ได้ไปซู่ซ่งเพียงลำพัง นอกจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ฟางหวังไห่ แล้ว เขายังพารัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ เฉินซื่อซิง และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม เฮ่อซินหยิน ผู้เคยทำงานในซู่ซ่งมาด้วย
ขณะนั่งอยู่ในรถม้า ซูเจ๋อมองดูใบหน้าซีดเผือดของเฮ่อซินหยิน และอดพูดไม่ได้ว่า
“พี่จูเฉียน ท่านเพิ่งเรียกร้องกฎหมายเพื่อจำกัดชั่วโมงการทำงานสูงสุดต่อวันของคนงาน ทำไมถึงเป็นละเมิดกฎหมายคนแรกเล่า”
ทุกคนในรถหัวเราะ พวกเขาทุกคนรู้ว่าเฮ่อซินหยินเป็นคนบ้างานที่ทำงานล่วงเวลาทุกวัน ถึงขั้นที่ซูเจ๋อบังคับให้เขาหยุดงานหนึ่งวัน
คราวนี้ ซูเจ๋อบังคับให้เฮ่อซินหยินมาที่ซู่ซ่งเพื่อตัดริบบิ้น
เฮ่อซินหยินยิ้มและพูดว่า “ผู้ว่าการใหญ่ ข้าจะพักผ่อนให้เต็มที่”
ซูเจ๋อพูดเล่น และทุกคนก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย ฟางหวังไห่ มองไปที่โรงงานนอกหน้าต่างแล้วพูดว่า
“ซู่ซ่งเปลี่ยนไปในแต่ละวันจริงๆ มันดูแตกต่างไปทุกวัน”
เฮ่อซินหยินและเฉินซื่อซิงก็มองไปที่จังหวัดซู่โจวนอกหน้าต่างผ่านกระจกเช่นกัน ทั้งสามคนเคยทำงานในซ่งเจียง ซู่โจว ดังนั้นพวกเขาจึงรู้ดีถึงการเปลี่ยนแปลงที่นี่