เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 470 คนเถื่อนไม่โต้เถียง
หลี่เฉิงเหลียงมองหลี่หรู่ซ่ง ลูกชายของเขาและถามด้วยความสับสน
“สิ่งที่เจ้าพูดมีอะไรใหม่? นี่ไม่เหมือนกับระบบครัวเรือนทหารที่ใช้ในราชวงศ์หมิงเราหรือ?”
หลี่หรู่ซ่งส่ายหัวและพูดว่า “ท่านพ่อ มันไม่เหมือนกัน”
“มันต่างกันตรงไหน?”
หลี่หรู่ซ่งกล่าวว่า “ระบบครัวเรือนทหารในราชวงศ์หมิงเรานั้นทำให้เราเป็นทหารในครัวเรือนมาหลายชั่วอายุคน ครัวเรือนทหารเป็นเพียงหนึ่งในอาชีพที่ไท่จูกำหนดให้เป็นครัวเรือนทหาร เช่นเดียวกับบัณฑิต เกษตรกร พ่อค้า และช่างฝีมือ ไม่มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับพวกเขา ในความเป็นจริง สถานะของพวกเขาต่ำกว่าอาชีพอื่นๆ มากมาย”
“แต่ระบบที่กล่าวถึงในบทความนี้หมายความว่าทุกอย่างควรหมุนรอบกองทัพเรา และทุกคนรวมทั้งบัณฑิต เกษตรกร พ่อค้า และช่างฝีมือควรรับใช้กองทัพ”
“การทำนาก็เพื่อสงคราม และการพัฒนาอุตสาหกรรมและพาณิชย์ก็เพื่อสงครามเช่นกัน ทุกคนสามารถดำรงชีวิตที่ดีได้โดยการพิชิตดินแดนมากขึ้นเท่านั้น”
หลี่เฉิงเหลียงขมวดคิ้วและพูดว่า “นี่ไม่ใช่ระบบของราชวงศ์ฉินหรือ?”
หลี่หรู่ซ่งส่ายหัวและพูดว่า “ท่านพ่อ มันก็แตกต่างกันอยู่”