เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 469 วิธีเดียวคือการต่อสู้
เมื่อมองดูใบหน้าหนุ่มน้อยของถงอัน เหยียนจวิ้นก็พูดว่า “เราจะช่วยโลกอันขุ่นมัวนี้ได้อย่างไร? วิธีเดียวคือการต่อสู้”
ถงอันพึมพำ “วิธีเดียวคือการต่อสู้”
เหยียนจวิ้นพยักหน้าและพูดว่า “เราจะได้รับผลลัพธ์ที่ดีก็ต่อเมื่อต่อสู้เท่านั้น หากเราไม่สู้ ปัญหาจะสะสมตลอดไป ยิ่งสะสมมากเท่าไร ปัญหาก็จะยิ่งไม่สามารถแก้ไขได้”
เหยียนจวิ้นตบไหล่ถงอันแล้วพูดว่า
“ความคิดของเจ้าดี แต่แนวทางยังไม่ดีพอ ปัญหาในราชสำนักหมิงเหล่านี้ไม่อาจแก้ไขได้ด้วยการเปลี่ยนแปลงผู้มีอำนาจ”
ถงอันยืนขึ้นและโค้งคำนับเหยียนจวิ้นแล้วพูดว่า “ขอบคุณอาจารย์เหยียนสำหรับคำแนะนำ”
เหยียนจวิ้นมองไปที่ถงอันและพูดว่า “เจ้ารู้ไหมว่าทำไมข้าถึงมาที่เมืองหลวง?”
ถงอันตกตะลึงชั่วขณะและมองไปที่เหยียนจวิ้น
เหยียนจวิ้นถามอีกครั้ง “เปลี่ยนคำถาม เจ้ารู้ไหมว่าทำไมข้าถึงไม่ไปทางตะวันออกเฉียงใต้?”