เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 258 เรือ และทาสชาวญี่ปุ่น
บนเรือฟูของหน่วยชางหนิงเว่ย ซูเจ๋อกำลังจับหางเสือ เรือฟูแล่นฝ่าคลื่นและพัดไปตามสายลม
หลินโม่จุนยืนอยู่ข้างๆ ซูเจ๋อ พวกเขาเพิ่งล่องเรือใกล้ชายฝั่ง สกิลการเดินเรือของซูเจ๋อยังอยู่ที่ระดับ 5 โดยไม่มีโบนัสเพิ่ม ดังนั้นการควบคุมเรือยังไม่คุ้นเคยเท่าไรนัก
แต่แค่นี้ก็เพียงพอสำหรับการล่องเรือใกล้ชายฝั่งแล้ว หลังจากหลินโม่จุนยืนยันว่าซูเจ๋อสามารถขับเรือฟูได้ นางจึงไม่เฝ้าดูซูเจ๋อบังคับเรืออีก
หลินโม่จุนไม่แปลกใจอีกแล้วกับความสามารถในการเรียนรู้ที่น่าทึ่งของซูเจ๋อ บางทีเขาอาจจะเป็นอัจฉริยะที่แท้จริงในโลกนี้ แม้แต่การเกษตร ซูเจ๋อก็ยังเก่งเป็นรองเพียงลุงหลินฉีเท่านั้น ดังนั้นการเรียนรู้วิธีขับเรือจึงเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเขา
เป้าหมายของการเดินทางครั้งนี้ยังคงเป็นเกาะตงอ่าว ในฐานะที่เป็นฐานทัพที่สำคัญที่สุดในต่างแดนของชางหนิงเว่ย ซูเจ๋อต้องการไปเยือนเกาะตงอ่าวเพื่อสำรวจดู
หลินโม่จุนได้พูดถึงความเปลี่ยนแปลงบนเกาะตงอ่าวในช่วงนี้
“ตอนนี้เกาะตงอ่าวกลายเป็นสถานีพักของคณะทูตริวกิว เรือของริวกิวมักจะมาพักที่เกาะตงอ่าวก่อนที่จะมุ่งหน้าไปยังท่าเรือฝูโจว”
“มันจะไม่ถูกเปิดเผยหรือ?” ซูเจ๋อถาม
“ไม่หรอก มีเกาะมากมายในทะเลภายนอก เฉพาะผู้นำตระกูลสามสิบหกแห่งฝูเจี้ยนเท่านั้นที่ครอบครองแผนที่เดินเรือได้ กะลาสีทั่วไปรู้เพียงว่าพวกเขาจอดอยู่ที่เกาะแห่งหนึ่ง แต่ไม่รู้ว่าเกาะนั้นคือที่ไหน”