เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 259 เกากงและจางจวี้เจิ้ง
เกาะไห่หย่าอยู่ไม่ไกลจากเกาะตงอ่าว เมื่อทั้งสองนั่งเรือลำเล็ก ซูเจ๋อก็เห็นฝูงนกเป็ดทะเลจำนวนมากทำรังอยู่บนหน้าผา
นกทะเลชนิดนี้อยู่รวมกันเป็นกลุ่มใหญ่และไม่กลัวคนเลย เมื่อเห็นเรือลำเล็กของซูเจ๋อและหลินโม่จุน พวกมันบินกรูเข้ามาเป็นฝูง
หลินโม่จุนรีบยกหมวกขึ้นมาคลุมหัวทันที ขณะที่มูลนกตกลงมาจากฟ้า หลินโม่จุนซึ่งเป็นแม่ทัพหญิงที่ไม่เคยสะดุ้งในการรบ กลับตกใจกลัวมูลนกจนได้
เมื่อเห็นซูเจ๋อหัวเราะ หลินโม่จุนก็โกรธทันทีและแย่งหมวกของเขาไป
เมื่อมองไปที่ “นกทิ้งระเบิด” ที่บินวนอยู่เหนือเขา ซูเจ๋อรีบหลบอยู่ใต้หมวกของหลินโม่จุน
เมื่อพวกเขามาถึงเกาะนกเป็ดทะเล ฝูงนกที่บินวนอยู่เหนือศีรษะก็กระจัดกระจายไป
“บนเกาะนี้มีนกเป็ดทะเลเยอะมาก ตอนโจรสลัดญี่ปุ่นยังอยู่ที่เกาะตงอ่าว คนมักจะแอบขึ้นเกาะนี้เพื่อขโมยไข่นกเป็ดทะเล นกเป็ดทะเลจึงระแวงคนมาก”
ซูเจ๋อมองไปที่เกาะและเห็นมูลนกกองอยู่ในหลายๆ ที่ เขาหยิบมูลนกแห้งขึ้นมาดู หลินโม่จุนทำหน้าขยะแขยงแล้วพูดว่า
“เจ้าหยิบมาทำไม?”