เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 182 การตรวจสอบชนบทหนานผิง
“พี่หรู่หลิน!” หลินชิงไฉมองซูเจ๋อด้วยความประหลาดใจ
ซูเจ๋อก็รีบทักทายเขา หลินชิงไฉเป็นคนที่ดีจริงๆ เขาไม่ได้ถอยห่างจากซูเจ๋อและเฉินเฉาหยวนเพียงเพราะสอบตก แต่กลับเรียนรู้จากพวกเขาอย่างเปิดเผย
ตั้งแต่เฉินเฉาหยวนเรียนที่โรงเรียนอำเภอ หลินชิงไฉก็รับหน้าที่ทำงานในหนังสือพิมพ์ “เรื่องตะลึงจนต้องตบโต๊ะ” ซึ่งทำให้ซูเจ๋อรู้สึกประทับใจเพื่อนร่วมชั้นคนนี้มาก
“ข้าได้ยินจากอาจารย์ไห่ว่าคราวนี้พี่หรู่หลินจะเป็นคนบรรยายให้เราหรือ?”
ในคำพูดของหลินชิงไฉมีความประหลาดใจอยู่ เขารู้ถึงความสามารถของซูเจ๋อและคิดว่านี่เป็นโอกาสดีในการเรียนรู้
ซูเจ๋อพยักหน้าและถามหลินชิงไฉ “นักเรียนที่อาจารย์ไห่รับเข้ามาครั้งนี้มีพื้นฐานอย่างไรบ้าง?”
การสอนจำเป็นต้องสอนตามพื้นฐานของนักเรียน ซูเจ๋อจึงถามหลินชิงไฉเกี่ยวกับพื้นฐานของนักเรียนเหล่านี้เพื่อให้เขาสอนได้ดียิ่งขึ้น
หลินชิงไฉกล่าวว่า “คราวนี้อาจารย์ไห่รับลูกศิษย์ใหม่มาแปดคน ทั้งหมดมาจากครอบครัวยากจนในหนานผิง”
ซูเจ๋อรู้สึกว่าคำว่า “ครอบครัวยากจน” นั้นว่างเปล่าไปมาก ในยุคแรกๆ ครอบครัวยากจนก็ยังเป็นครอบครัว ในสมัยราชวงศ์จิ้นและราชวงศ์เหนือและใต้ยังมีขุนนางที่มาจากครอบครัวยากจนอย่างจางฮว่า แม้ว่าพวกเขาจะ “ยากจน” แต่ก็ยังเป็นเจ้าของที่ดินขนาดใหญ่มีทรัพย์สินมากมาย เพียงแต่พวกเขาไม่มีความรู้ในครอบครัวมากเท่ากับครอบครัวชั้นสูง หรือบรรพบุรุษของพวกเขาไม่เคยมีชื่อเสียงมาก่อน