เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 181 อัปเกรดสกิลคณิตศาสตร์
ธรรมเนียมการแต่งงานของบัณฑิตในราชวงศ์หมิงไม่แตกต่างจากชาวบ้านทั่วไปมากนัก กระบวนการโดยทั่วไปคือ ฝ่ายชายส่งจดหมายหมั้นหมาย จากนั้นฝ่ายหญิงขอฤกษ์งามยามดี สุดท้ายทั้งสองฝ่ายก็เซ็นสัญญาการแต่งงาน ซึ่งถือว่าเป็นการหมั้นหมายสำเร็จ
ฟางวังไห่รีบร้อนไปดำรงตำแหน่งที่เจียงหนาน ดังนั้นเขาจึงจัดการทุกอย่างอย่างเรียบง่าย อย่างไรก็ตาม ซูเจ๋อก็เตรียมของหมั้นที่ค่อนข้างสมฐานะ และส่งไปที่บ้านของเจ้าเมืองฟาง
นอกจากของหมั้นปกติ เช่น ตำลึงเงิน ผ้าไหม ห่าน สุรา และชา ในฝูเจี้ยนยังมีธรรมเนียมการส่งอาหารทะเล โดยเฉพาะกระเพาะปลาเป็นของหมั้นอีกด้วย
นอกจากนี้ยังมีพริกไทยจากทะเลที่ถูกปล้นมา พวงของพริกไทยมีผลหลายลูก ซึ่งหมายถึงการมีลูกหลานมากมายและโชคดี เป็นของขวัญแต่งงานที่เป็นมงคลมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ฮั่น ซูเจ๋อจึงรวมไว้ในสินสอดด้วย
ในช่วงต้นราชวงศ์หมิงเน้นความประหยัด และของหมั้นมักเป็นเพียงสัญลักษณ์
แต่เริ่มจากยุคจิ้งไถ ขนบธรรมเนียมประเพณีของประชาชนเริ่มหรูหราขึ้นเรื่อยๆ และสินสอดทองหมั้นก็เริ่มมีค่ามากขึ้น
อย่างไรก็ตาม ในยุคนี้ผู้คนให้ความสำคัญกับการแลกเปลี่ยนของขวัญ และสินสอดทองหมั้นกับสินสมรสต้องสอดคล้องกัน
นับตั้งแต่ช่วงกลางราชวงศ์หมิง ธรรมเนียมการให้สินสมรสฟุ่มเฟือยได้รับความนิยม หากสินสมรสไม่มากกว่าสินสอดทองหมั้น ผู้คนจะเยาะเย้ยว่าฝ่ายหญิง ว่า “ขายลูกสาว” และเจ้าสาวก็จะถูกดูหมิ่นโดยครอบครัวของสามี