เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 183 ปัญญาของแรงงาน
“นายท่าน ชาดำนี่ขายยากจริงๆ”
ผู้จัดการโจวนั่งตรงข้ามกับซูเจ๋อและกล่าวพร้อมถอนหายใจ
ซูเจ๋อรอจนกาต้มน้ำเริ่มเดือด จากนั้นก็เทน้ำเดือดลงในถ้วยชา น้ำชาสีแดงแยกออกมาอย่างรวดเร็ว ซูเจ๋อจึงแบ่งชาใส่ถ้วยสองใบและยื่นถ้วยหนึ่งให้กับผู้จัดการโจว
ชาพวกนี้เป็นชาเจิ้งซานเสียวจ่งที่คั่วในสวนชา เมื่อพิจารณาจากสกิล “พิธีชงชา” ระดับ 1 ของเขาในปัจจุบันแล้ว รสชาติของมันแทบไม่ต่างจากชาดำในยุคหลัง
ผู้จัดการโจวจิบชา เขาเห็นว่าถึงแม้ชาดำจะไม่มีกลิ่นหอมเท่าชาเขียว แต่ก็มีกลิ่นชาแรงพอสมควร ทำไมถึงขายไม่ได้?
เรื่องนี้ทำให้ผู้จัดการโจวกังวลมาก เนื่องจากสินค้าขายในเมืองถงมู่ไม่ออก เขาจึงให้คนส่งชาไปขายที่เมืองหนานผิง แต่ก็ยังขายไม่ออก
“นายท่าน ข้าถามคนมาแล้ว ท่านจาง ขุนนางจากที่ว่าการกล่าวว่าชาดำของพวกเราเป็นชาสำหรับคนชั่ว ไม่ใช่สำหรับสุภาพบุรุษ ลูกค้ารายใหญ่ที่ตั้งใจจะลองก็เลยยกเลิกคำสั่งซื้อหมด”
ผู้จัดการโจวมีสีหน้าหม่นหมอง ขุนนางในที่ว่าการเป็นคนใหญ่คนโตที่เขานับถือ เขายังได้ยินว่าท่านจางผู้นี้เคยเป็นจิ้นซื่อที่ถูกเนรเทศมาก่อน
เมื่อเขาให้ความเห็นว่าเป็น “ชาของคนชั่ว” การจะทำให้ชาดำกลับมานิยมอีกครั้งก็ยากขึ้นแล้ว