เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 141 เก็บเกี่ยวชีวิต
ซูเจ๋อนิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยว่า “ฮูกงกง ข้าสามารถจัดหาศิษย์สองสามคนมาช่วยท่านได้หรือไม่?”
“ช่วย? เพื่อเรียนการทอผ้าและย้อมผ้าเช่นนั้นหรือ?”
ซูเจ๋อพยักหน้าตอบ “ข้าอยากให้เด็กๆ ได้เรียนรู้ทักษะบ้าง”
ฮูกงกงหัวเราะอย่างไม่ใส่ใจ “ไม่ได้ยากเย็นอะไรนักหรอก แค่ส่งคนมาเถิด ท่านซู ข้าจะแบ่งปันทุกสิ่งที่ข้ารู้ให้”
ทั้งสองพูดคุยกันเรื่องวิธีการสกัดสี แต่ต่างรู้สึกว่ายังไม่ครบถ้วน จึงตกลงจะคุยต่อในครั้งหน้า
เนื่องจากการเดินทางยามค่ำคืนกับหลินเหลียงจุนไม่ปลอดภัย ซูเจ๋อจึงพักที่บ้านของผู้ดูแลเหมืองอีกคืนหนึ่ง และส่งหลินเหลียงจุนกลับในวันถัดมา
ช่วงนี้หลินไฉเหนียงเริ่มรับหน้าที่ในวัดประจำตระกูล
คล้ายกับท่านปู่ผู้เฒ่า ป้าเก้าเก้าก็เริ่มเหนื่อยง่ายเมื่ออายุมากขึ้น หลินไฉเหนียงได้เรียนรู้พิธีกรรมเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เว้นแต่งานพิธีใหญ่ๆ เช่น การเซ่นไหว้บรรพบุรุษ ที่เหลือหลินไฉเหนียงสามารถทำได้เอง
แต่ที่น่าแปลกใจคือ ตั้งแต่ซูเจ๋อมายังชางหนิงเว่ย ความรุ่งเรืองของที่นี่ก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ หลังจากชนะศึกหลายครั้ง คนก็มาที่วัดประจำตระกูลน้อยลงเรื่อยๆ