เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 109 ข้อดีของการพิมพ์แบบตัวพิมพ์เคลื่อนที่
การเรียนรู้การแยกตัวอักษรเป็นทักษะพื้นฐานของการฝึกคัดลายมือมาแต่ไหนแต่ไร ตอนนี้ซูเจ๋อกำลังสอนหลินเหลียงจุนที่โรงเรียนกองทหาร และเขากำลังอธิบายวิธีการแยกตัวอักษรออกจากกัน การแยกตัวอักษรหมายถึงการแบ่งออกเป็นส่วนๆ เพื่อที่จะทำตัวพิมพ์เคลื่อนที่ เราต้องนับจำนวนรากศัพท์ต่างๆ ก่อน
ด้านซ้ายของตัวอักษรเรียกว่า “รากศัพท์” ส่วนด้านขวาเรียกว่า “ส่วนเสริม” การนับความถี่ของรากศัพท์ในหนังสือเป็นการนับสถิติเพื่อทำตัวพิมพ์เคลื่อนที่และผลิตตัวพิมพ์ตามสัดส่วนที่เหมาะสม
ตามตำราเรียนประวัติศาสตร์ การพิมพ์แบบตัวพิมพ์เคลื่อนที่ปรากฏขึ้นแล้วในสมัยราชวงศ์ซ่ง แต่ในความเป็นจริงมันไม่ได้ถูกนำมาใช้แพร่หลายจนกระทั่งสมัยราชวงศ์หมิง
เหตุผลนั้นง่ายมาก ตัวพิมพ์เคลื่อนที่ที่เก่าแก่ที่สุดทำจากดินเหนียว ซึ่งคือตัวพิมพ์เคลื่อนที่ที่เผาด้วยดินเหนียว ข้อเสียของตัวพิมพ์แบบนี้ชัดเจนเลยคือมันแตกหักง่าย และค่าใช้จ่ายด้านเวลาการเผาดินเหนียวเพื่อทำตัวพิมพ์ก็สูงมาก การจะได้ตัวพิมพ์ที่ใช้งานได้สักโหลหนึ่งก็ถือว่าดีแล้ว
ตัวพิมพ์ตะกั่วที่ซูเจ๋อใช้ไม่ได้แพร่หลายในเจียงหนานจนถึงสมัยปลายราชวงศ์หมิงในช่วงยุคฉงเจิน อย่างไรก็ตาม ตัวพิมพ์ตะกั่วก็มีปัญหาเช่นกัน คือตัวพิมพ์ตะกั่วสึกหรอและเสียรูปได้ง่ายระหว่างการพิมพ์ และจะไม่ชัดเจนหลังใช้งานไปสักระยะหนึ่ง
ตัวพิมพ์เคลื่อนที่ที่ใกล้เคียงกับจินตนาการของคนสมัยใหม่ที่สุดคือทำจากทองแดง