เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 106 น้ำชาสมุนไพรและงิ้ว
ซูเจ๋อเดินตามแถวยาวเหยียดไปยังร้านยาหุยหมิน ก็พบกับหวงถีจิ่วและทหารอาสาสองคนที่เขาเคยพบเมื่อครั้งก่อน กำลังรักษาความสงบเรียบร้อยอยู่ ลูกชายของหวงถีจิ่วยืนเฝ้าหม้อใบใหญ่และกำลังทำซุปบ๊วยดองให้ลูกค้าที่เข้าแถวอยู่
ทันทีที่เห็นซูเจ๋อ หวงถีจิ่วก็วางมือจากงานที่ทำอยู่แล้วดึงซูเจ๋อเข้าไปในร้านยาหุยหมินอย่างกระตือรือร้น
หวงถีจิ่วโค้งคำนับและกล่าวด้วยความรู้สึกซาบซึ้งใจ “ขอบพระคุณมากขอรับสำหรับสูตรยานั้น!”
ซูเจ๋อไม่คาดคิดเลยว่าน้ำบ๊วยดองจะขายดีขนาดนี้ เขาเห็นไฟในห้องต้มยาอยู่ด้านหลังของร้านยาหุยหมิน หวงถีจิ่วได้จ้างเด็กฝึกงานเพิ่มสองคนเพื่อทำซุปบ๊วยดองอยู่ด้านหลัง
หวงถีจิ่วกล่าวด้วยใบหน้าเปี่ยมยิ้ม “หลังจากที่ท่านผู้มีพระคุณให้สูตรมา คุณชายฟางก็ได้ซื้อหม้อใบใหญ่มา และเริ่มต้นโดยการทำซุปฟรีแจกให้กับผู้คนตามหน้าร้านตามคำแนะนำของท่านผู้มีพระคุณ”
“ตอนแรกเมื่อผู้คนได้ยินว่าเป็นเพียงซุปธรรมดา มีไม่กี่คนที่มาเข้าแถว แต่ต่อมาคุณชายฟางคิดหาวิธีใช้ซุปหวานเพื่อดึงดูดเด็กๆ ให้เข้าแถว มันก็กลายเป็นที่นิยมในวันรุ่งขึ้น”
“ในวันที่สาม ทุกคนที่ได้ดื่มซุปบ๊วยดองต่างก็มาเข้าแถว หากคุณชายฟางไม่ได้เชิญทหารมารักษาความสงบเรียบร้อย วันนั้นร้านขายยาก็คงวุ่นวายไปแล้ว”
ซูเจ๋อไม่แปลกใจกับผลลัพธ์นี้เลย ซุปบ๊วยดองเป็นเครื่องดื่มยอดนิยมที่อยู่คู่กับสังคมจีนมาหลายร้อยปี และแม้แต่ในสังคมสมัยใหม่ที่มีความหลากหลายทางวัตถุ ซุปบ๊วยดองก็ยังคงมีอยู่ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงพลังชีวิตของเครื่องดื่มนี้ได้ดี