เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 105 นิกายตะวันแดง
เมื่อเห็นเซียงอู่ยกมือขึ้นสูงและทำมือในรูปแบบดอกบัว ซูเจ๋อก็ยกปืนขึ้นเล็งไปที่เขาทันที
เมื่อจ้องไปที่ปากกระบอกปืนไฟสีดำ เหงื่อเย็นก็เริ่มผุดขึ้นเต็มแผ่นหลังของหมีอู่ เขาซึ่งเคยร่าเริงอยู่เสมอ ตอนนี้กลับรู้สึกเสียใจที่ตัดสินใจเสี่ยงเป็นครั้งแรก
ไม่มีใครอยากได้สกิล [ความรู้ด้านศาสนา] ซูเจ๋อรู้ดีว่าท่านี้เป็นของนิกายบัวขาว องค์กรอธรรมอันดับหนึ่งของราชวงศ์หมิงและชิง
เขาเคยพูดถึงมาก่อนว่านิกายลั่วเจียวที่กบฏในเจียงซี แท้จริงแล้วเป็นสาขาหนึ่งของนิกายบัวขาว
คำขวัญที่เซียงอู่ตะโกนออกมาเป็นคำขวัญของนิกายตะวันแดง ซึ่งเป็นอีกสาขาหนึ่งของนิกายบัวขาว
ตอนนี้ซูเจ๋อเข้าใจแล้วว่าทำไมเซียงอู่ถึงอยากอยู่ชางหนิงเว่ย เพราะเขาวางแผนจะรับผู้ติดตามในชางหนิงเว่ยนั่นเอง!
สำหรับคนแบบนี้ ซูเจ๋อประหารเขาเองได้เลยแถมทางการยังจะมอบรางวัลให้แก่เขาด้วย
เซียงอู่ยกมือขึ้นเหนือศีรษะทันทีและกล่าวว่า “ท่านซู โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย!”
ซูเจ๋อมองเขาอย่างเย็นชาและกล่าวว่า “เจ้าเข้ามากบดานในชางหนิงเว่ยเพื่อเจตนาชั่วอันใด? ข้าจะพาเจ้าไปที่ที่ว่าการในเมืองวันนี้!”