กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 6 ยุคทอง
เมื่อทุกคนออกจากวัดของครอบครัวแล้ว ป้าเก้าก็หรี่ตาขุ่นมัวมองซู่เจ๋อแล้วพูด
“ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ใช่โจรสลัด”
ซู่เจ๋อรีบเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าแก่ๆ ของป้าจิ่วแล้วพูด
“ฉันไม่ใช่โจรสลัดจริงๆ ปล่อยฉันไปเถอะ!”
ป้าเก้าค่อยๆ นั่งลงมองดูซู่เจ๋อ
“แม้ว่าข้าจะไม่รู้ว่าเจ้าใช้วิธีไหน แต่เจ้าพูดถูก วันนี้จะมีฝนตกหนัก และถ้าเจ้าพูดถูกอีก วันนี้ไป๋หูจะกลับมา แต่หญิงชราคนนี้ไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าเป็นลูกของหม่าจู่”
“หญิงชราคนนี้เคยเรียนโหงวเฮ้งมาก่อน เจ้ามีใบหน้าที่แปลกประหลาด ในตอนแรกเป็นเพียงชะตากรรมของจงผิง แต่กลับมีความลับที่ซ่อนอยู่ มันแปลกจริงๆ”
ซู่เจ๋อมองเมี่ยวจูเฒ่าด้วยความประหลาดใจ นางอาจจะเคยเจอกันจริงๆ ก็ได้นะ ท่านรู้ไหมว่าตัวเองได้เดินทางข้ามกาลเวลา?
ป้าเก้าพูดต่อ