กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 7 สถานะทหาร
ซู่เจ๋อจ้องมองป้าเก้า และอดไม่ได้ที่จะถามอีกครั้ง “เดี๋ยวก่อน ทุกคนรู้ว่าข้าเป็นลูกหลานของหม่าจู่ ข้าจะเป็นเหมียวจูของวัดซานเซี่ยวเหนียงเหนียงได้อย่างไร?”
ป้าเก้ายิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าว
“หม่าจู่ไม่ใช่เทพนอกรีต มีคนในองค์รักษ์ชางหนิงที่นับถืออยู่เช่นกัน ก่อนออกทะเล ทุกคนขอให้วัดสวดภาวนาขอพรเพื่อความสบายใจ ขอเพียงให้ได้ผล ไม่ว่าจะเป็นพรของซานเซี่ยเหนียงเหนียงหรือพระมารดาหม่าจู่ ก็ขึ้นอยู่กับเจ้า ไม่มีใครสนใจหรอก”
ป้าเก้าคลายเชือกที่มัดมือของซู่เจ๋อ แล้วมองไปยังซู่เจ๋อแล้ว “ถ้าเจ้าต้องการบูชาหม่าจู่จริงๆ ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ จะตั้งรูปปั้นเทพมาจู่ไว้ในโถงด้านข้างก็ได้”
ซู่เจ๋อพูดไม่ออกเล็กน้อย แต่ทัศนคติของเขาต่อศรัทธานั้นเป็นแบบจีนจริงๆ