เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 5 ฝ่าคลื่น
แน่นอนว่าไป๋หูไม่ได้จะฆ่ามังกรจริงๆ นางเพียงคิดหาวิธีหลบหนีเมื่อชีวิตกำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย!
แรงดูดอันมหาศาลที่เกิดจากน้ำวนกำลังดึงเรือฟู่ชวนเข้าหาพายุ เมื่อเข้าปะทะกันแล้ว มันจะต้องตายอย่างแน่นอน
กระแสน้ำวนที่เกิดจากพายุฝนในทะเลทำให้ ไป๋หูนึกถึงเชือกหินทิ้งที่เขาเคยเล่นเมื่อตอนเป็นเด็ก
ฟู่ชวนในปัจจุบันคือก้อนหินที่วางไว้บนหินทับ ส่วนจุดดึงดูดของน้ำวนก็คือเชือกที่เชื่อมก้อนหินเข้าด้วยกัน
ไป๋หูกล่าวกับนายท้ายเรือที่อยู่ข้างๆ “ลดใบเรือลง!”
นายท้ายเรือมองไป่หูด้วยความสยอง การที่ลดใบเรือลงในเวลานี้ หมายความว่าต้องยอมแพ้แล้ว?
แต่เมื่อเห็นใบหน้าเยาว์วัยของไป๋หู ทุกคนต่างพูดกันว่าบิดาพยัคฆ์ไม่มีบุตรสุนัข ผู้เป็นนายท้ายเรือราวกับเห็นรูปลักษณ์ของไป๋หูผู้เฒ่า
นายท้ายเรือชราถอนหายใจ ด่าสุดเสียง และสั่งให้ลูกเรือตะโกนออกมา