เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 296 กระบี่ประจันดาบ
ไม่นานนัก หานลี่ก็กลับมายังหุบเขาอีกครั้ง
เมื่อแหงนหน้ามองขึ้นไป ก็เห็นลำแสงทั้งแปดสายบนท้องฟ้ายังคงตั้งตระหง่านอยู่ ณ ที่เดิม วังวนขนาดยักษ์ด้านบนก็ยังคงหมุนวนอยู่อย่างแผ่วช้า
ผู้อาวุโสแซ่ฟางผู้นั้นยังคงนอนอยู่ข้างสระน้ำ ไม่มีวี่แววว่าจะฟื้นคืนสติเลยแม้แต่น้อย ส่วนหุ่นเชิดสิงโตหิมะตัวนั้นยังคงชูหัวสิงโตขึ้นสูงเพื่อคอยพิทักษ์อยู่ข้างกายเขา การปรากฏตัวของหานลี่ไม่ได้ทำให้มันเกิดปฏิกิริยาอันใดขึ้นมา
หานลี่ใคร่ครวญเล็กน้อย ก่อนจะร่อนตัวลงมาจากเวหา ทว่ายังไม่ทันแตะพื้น เขาก็สัมผัสได้ถึงคลื่นพลังมิติอันรุนแรงสายหนึ่งที่แผ่ออกมาจากวังวนสีขาวเหนือน้ำในสระอย่างกะทันหัน
เขารีบหยุดยั้งร่างของตนไว้ เงยหน้ามองขึ้นไปด้านบนทันที เห็นเพียงภายในวังวนพลันสาดแสงสีขาวเจิดจ้า และหมุนวนอย่างบ้าคลั่งขึ้นมา
จากนั้น เงาร่างสายหนึ่งก็พุ่งวาบออกมาจากด้านใน แล้วร่วงตกลงมา
คนผู้นี้สวมชุดคลุมยาวสีเขียวที่ขาดวิ่นจนดูไม่ได้ ทั่วร่างอาบไปด้วยโลหิต บนตัวเต็มไปด้วยบาดแผลฉกรรจ์ลึกถึงกระดูก สภาพอันน่าเวทนานั้นแทบจะถอดแบบมาจากผู้อาวุโสฟางที่นอนอยู่บนพื้นไม่มีผิดเพี้ยน