เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 295 วิชาดารามหาจักรวาล
ไม่นานนัก ร่างของหานลี่ก็ร่อนลงสู่ลานโล่งแห่งหนึ่งในป่าเขา เขากวาดสายตามองไปรอบ ๆ มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
“สหายท่านนี้คิดคำนวณได้รอบคอบดีแท้ คิดจะรอให้คนในเขตหวงห้ามกับพวกเราตัดสินแพ้ชนะกันก่อน รอให้บาดเจ็บล้มตายทั้งสองฝ่าย แล้วค่อยลอบกลับไปเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ใช่หรือไม่” หานลี่เอียงศีรษะ ชำเลืองมองต้นไม้โบราณสูงเสียดฟ้าต้นหนึ่งที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยจั้ง พลางเอ่ยปากอย่างช้า ๆ
สิ้นเสียงของเขา ด้านหลังต้นไม้โบราณต้นนั้นก็มีร่างกำยำร่างหนึ่งค่อย ๆ ก้าวเดินออกมา ซึ่งก็คือคนที่เพิ่งหลบหนีออกมานั่นเอง
“หึ ๆ สหายเต๋าตามล่าข้ามาเพียงลำพัง เกรงว่าจะมิใช่การกระทำที่ฉลาดนักหรอกนะ” คนผู้นั้นหัวเราะเบา ๆ แล้วเอ่ยขึ้น
สิ้นเสียง สองกำปั้นของเขาก็กำแน่น ปลายหมัดมีแสงแวววาวระยิบระยับลอยวนอยู่ราง ๆ ภายในร่างมีเสียงดังเปรี๊ยะประดุจประทัดแตกดังขึ้นระรอกหนึ่ง ร่างกายทั้งร่างดูเหมือนจะสูงใหญ่ขึ้นมาอีกหนึ่งส่วน
“หากมิได้มาคนเดียว ท่านก็คงไม่ยอมปรากฏตัวออกมาง่ายดายเช่นนี้หรอกกระมัง” หานลี่ยิ้มบาง ๆ พลางเอ่ย
ขณะที่เอ่ย เขาก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าว ยกกำปั้นขึ้นข้างหนึ่งแล้วดึงมาพักไว้ที่บั้นเอว ตั้งท่าหมัดอย่างตามสบาย สายตามองไปยังคนผู้นั้นอย่างเรียบเฉย