เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 297 จ้งหลวนจำหานลี่ได้
“ฮึ่ม!”
สายตาของจ้งหลวนวาบขึ้น ส่งเสียงตวาดต่ำในลำคอ กล้ามเนื้อแขนทั้งสองข้างเกร็งแน่น ดาบยาวสีดำในมือยังคงอานุภาพอันน่าเกรงขามไว้ไม่ลดละ ฟันกระหน่ำลงไปยังธรรมจักรวารีหนักเบื้องล่างอย่างรุนแรง
ได้ยินเพียงเสียง “ตูม” สนั่นหวั่นไหว
จ้งหลวนรู้สึกเพียงแขนทั้งสองข้างชาหนึบ แรงมหาศาลเกินบรรยายสายหนึ่งส่งผ่านมาตามตัวดาบ คนทั้งร่างราวกับถูกสิ่งใดบางอย่างกระแทกเข้าอย่างจัง ทรวดทรงชะงักงันไปทันที
ขณะที่น้ำในบึงด้านหลังหลั่งทะลักออกมาไม่ขาดสาย พลังแห่งกฎธาตุน้ำอันไพศาลระลอกแล้วระลอกเล่าก็ซัดสาดเข้ามาอย่างเกรี้ยวกราด บดขยี้จนเขาจำต้องหดข้อศอกเข้าหาอก คนทั้งร่างแทบจะถูกกระแทกจนกระเด็นถอยหลังออกไป
หลังจากสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายเฉพาะตัวที่แผ่ออกมาจากธรรมจักรวารีหนัก สีหน้าของจ้งหลวนก็แปรเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน ทั้งที่ตนเองตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบแท้ ๆ ทว่ากลับหัวเราะร่าออกมาเสียงดังลั่นขึ้นมาเสียอย่างนั้น
“ฮ่า ๆ ๆ... พลิกแผ่นดินตามหาแทบตายกลับไม่พบ หานลี่ ไม่นึกเลยว่าจะมาเจอเจ้าที่นี่ได้! ดีจริง ดี ประหยัดแรงไม่ต้องดั้นด้นไปถึงทวีปกู่อวิ๋นแล้ว!”
เขากล่าวจบประโยค ในดวงตาทั้งสองข้างพลันมีประกายแสงลึกลับสว่างวาบ ลูกตาทั้งดวงแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทในพริบตา