เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 216 เสียงระฆังดังขึ้น
“การปิดภูเขาสิ้นสุดลงเพียงวันนี้ ทุ่งวิญญาณแต่ละแห่งในอาณาเขตเคยรกร้างมาก่อน ซุนปู้เจิ้ง ต่อจากนี้เจ้าจงพาคนจำนวนหนึ่งไปเริ่มดูแลทุ่งวิญญาณเหล่านี้” หานลี่ครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วสั่งการ
“ขอรับ ไม่ทราบว่าหลี่จ่างเหล่ามีแผนให้พวกเราปลูกสมุนไพรวิญญาณชนิดใดหรือขอรับ?” ซุนปู้เจิ้งขานรับแล้วถามอีกครั้ง
“พวกเจ้าจงเปิดทุ่งวิญญาณที่รกร้างออกมาก่อน ส่วนจะปลูกสิ่งใด ข้ามีการจัดแจงในภายหลัง” หานลี่กล่าวเช่นนั้น
ทุกคนรีบขานรับ แล้วกำลังจะหันหลังถอยออกไป
“เฉี่ยนเฉี่ยน เจ้าตามข้ามาหน่อย” หานลี่เอ่ยขึ้นมาทันที จากนั้นหันหลังเดินไปทางถ้ำที่พำนัก
“ขอรับ!” เมิ่งเฉี่ยนเฉี่ยนชะงักเล็กน้อย จากนั้นแววดีใจแวบหนึ่งบนใบหน้าและตามไป เสียงกระดิ่งดังกรุ๊งกริ๊งต่อเนื่องดังมาจากตัวนาง
ไม่นานนัก ทั้งสองก็ปรากฏตัวในห้องหินห้องหนึ่งภายในถ้ำที่พำนักของหานลี่
กลางห้องหินมีผังรวมวิญญาณเล็ก ๆ ขนาดประมาณสามจั้ง ทำให้พลังวิญญาณฟ้าดินในห้องอุดมสมบูรณ์ และตรงกลางผังมีไข่ยักษ์สีขาวใบหนึ่งนอนนิ่งอยู่