เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 ฝูงวานรคำนับเซียน
ขณะที่เมิ่งเฉี่ยนเฉี่ยนกำลังบำเพ็ญเพียรอยู่นั้น เสียงกัมปนาทสนั่นหวั่นไหวดังแว่วมาจากที่ไกล สะท้านก้องไปทั่วทั้งยอดเขาชื่อเสีย!
เหนือน่านฟ้าถ้ำพำนักของหานลี่ ฟ้าดินพลันแปรเปลี่ยนในชั่วพริบตา เมฆดำบดบังผืนฟ้า พลังวิญญาณฟ้าดินหลั่งไหลมารวมตัวกันอย่างบ้าคลั่ง ก่อตัวเป็นวังวนพลังวิญญาณที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
เมิ่งเฉี่ยนเฉี่ยนลืมตาขึ้น มองไปยังถ้ำพำนักของหานลี่ ใบหน้าฉายแววยินดี
ภาพเหตุการณ์เช่นนี้มักเกิดขึ้นเป็นระยะตลอดสามสิบปีที่ผ่านมา แม้ด้วยระดับการฝึกตนของนางในยามนี้จะยังไม่เข้าใจนักว่าสิ่งนี้หมายถึงอะไร แต่จากการคาดเดากันเป็นการส่วนตัวของพวกซุนปู้เจิ้ง น่าจะเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าผู้อาวุโสลี่มีพัฒนาการในการบำเพ็ญเพียร
ทุกคนต่างเห็นจนชินตาไปนานแล้ว
แน่นอนว่าการคาดเดาเช่นนี้ถูกเมิ่งอวิ๋นกุยสั่งห้ามเด็ดขาด ทั้งยังกำชับทุกคนห้ามแพร่งพรายเรื่องราวทุกอย่างที่เกิดขึ้นที่นี่ออกไปแม้แต่น้อย
ภายในห้องลับ แสงสีทองสว่างไสวเจิดจรัส
หานลี่นั่งขัดสมาธิ บนท้องน้อยมีจุดแสงสีทองกระพริบวิบวับเจ็ดจุด
ทุกครั้งที่กระพริบ ราวกับปากยักษ์เจ็ดปากสูบเข้าคายออก ดูดกลืนพลังวิญญาณฟ้าดินมหาศาลโดยรอบเข้าสู่ร่างกาย ขณะที่วิชาโคจรไป ก็ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นพลังเซียนอันบริสุทธิ์