กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฟางหานโม่กระแอมเบา ๆ ก่อนจะชักมือกลับอย่างไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อย
เธอเพิ่งตระหนักว่าการกระทำของตัวเองเสียกิริยาเพียงใด เธอไม่เคยใกล้ชิดกับผู้ชายคนไหนถึงขนาดนี้มาก่อน ทั้งยังสนิทสนมแนบชิด แถมพูดออกมามากมายในคราวเดียว
เธอเหลือบมองมือของลู่หมิงโดยไม่รู้ตัว มือคู่นั้นเปี่ยมไปด้วยพละกำลัง นิ้วยาวเรียว ข้อนิ้วได้รูป เล็บสะอาดสะอ้าน
ความคิดเหล่านี้ที่ผุดขึ้นมาในหัวทำให้เธอชะงักงันไปชั่วขณะ จนไม่ได้สังเกตเห็นเรื่องหนึ่ง
ลู่หมิงไม่ได้รับปากว่าจะไม่ฆ่าหลี่เอ่อร์ เพียงแค่กล่าวว่า “ขอบคุณ” สิ่งที่เขาขอบคุณคือความปรารถนาดีและท่าทีของเธอ
ลู่หมิงลุกขึ้นยืน ฟางหานโม่หลีกทางให้โดยสัญชาตญาณ มองชายหนุ่มเดินไปยังประตู เปิดประตูออก ก่อนจะหันกลับมายิ้มให้เธอแล้วถามว่า