เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเดินเข้าไปในห้องครัวของรถลำเลียง ลู่หมิงก็รู้สึกเหม่อลอยไปชั่วขณะ
เขารู้สึกราวกับได้ย้อนกลับไปยังโลกอันสงบสุขก่อนข้ามมิติมา อยู่ในห้องพักผ่อนของบริษัทที่ตัวเองทำงาน
ห้องครัวแห่งนี้ดูธรรมดาสามัญอย่างยิ่ง มีทั้งตู้เก็บของ เตาไมโครเวฟ ตู้เย็น แม้กระทั่งเตาไฟก็มีครบครัน ด้านหนึ่งของห้องครัวมีโต๊ะและเก้าอี้โลหะจัดวางอย่างเป็นระเบียบ บนโต๊ะยังมีอาหารอัดแท่งที่กินเหลือวางอยู่บ้าง
แต่ในยุควันสิ้นโลก ห้องครัวธรรมดา ๆ เช่นนี้กลับเป็นสิ่งที่ไม่ธรรมดาที่สุดเสียอย่างนั้น มันสะท้อนให้เห็นพลังอำนาจของนครป้อมปราการแห่งนั้นได้ชัดเจนยิ่งกว่ารถรบที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายไซไฟ หรือเหล่านักรบที่เตรียมพร้อมออกรบเสียอีก
ในห้องครัวยังมีหน้าต่างบานหนึ่งด้วย นอกหน้าต่าง เมือง A ที่พังทลายกำลังเคลื่อนถอยหลังอย่างรวดเร็ว เวลานี้เป็นช่วงกลางคืนแล้ว
แต่ลู่หมิงจำได้อย่างชัดเจนว่าด้านนอกรถลำเลียงหุ้มเกราะทุกคันเป็นแบบปิดทึบทั้งหมด หน้าต่างนี้น่าจะเป็นภาพที่สร้างขึ้นจากกล้องเพื่อจำลองให้เหมือนหน้าต่าง ความจริงแล้วมันเป็นเพียงหน้าจอแสดงผล
ฟางหานโม่ปิดประตูห้องครัวแล้วพูดเสียงเบาว่า “นายนั่งก่อน ฉันจะหาอะไรให้กิน”