กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋รู้สึกได้ว่าก๊าซมายารอบ ๆ กำลังแนบติดอยู่บนผิวหนังของตน
เดิมทีพวกมันเป็นหนึ่งเดียวกัน ทว่ายามนี้กลับราวกับถูกฝืนกระจัดกระจายเป็นเม็ดเล็ก ๆ จำนวนมาก แนบชิดกับผิวหนังของโจวไป๋ ต้องการจะหลอมรวมเข้าไปข้างใน
"นายคิดจะทำอะไร?" โจวไป๋ที่จิตสำนึกได้ว่าตนเองเริ่มขยับเขยื้อนไม่ได้ ถามออกไปรอบ ๆ เสียงดัง
ส่วน "มัน" ที่ถูกห่อหุ้มอยู่ในเปลวเพลิง เมื่อเห็นภาพนี้ เสียงคำรามแหบพร่าก็ยิ่งแหลมคมขึ้นไปอีก
"แกบ้าไปแล้วเหรอ?
แกไม่รู้หรือไงว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่?!"
ในอากาศ เม็ดเล็ก ๆ อันละเอียดหนาตาเหล่านั้น ราวกับแมลงที่มีพลังชีวิตเปี่ยมล้น กระแทกเข้าใส่เกราะป้องกันผิวหนังของโจวไป๋อย่างรุนแรงและอย่างรวดเร็วไม่หยุดหย่อน ร้อนใจต้องการจะมุดหลบหลีกเข้าไปข้างใน