ตอนที่ 566 พวกเราคือสิ่งพิกล

“หาคนมาปกป้องบิดามารดาของนายงั้นเหรอ?

ถ้าจำไม่ผิด ตอนที่ฉันเพิ่งมาหานาย ก็เคยเสนอข้อเสนอนี้ให้นายไปแล้วนี่”

โจวไป๋ก้มหน้า มองดูเงาร่างที่เลือนลวงอยู่บ้างเช่นกันของน้าหวัง

“คุณก็น่าจะรู้ว่า สำหรับคนบนโลกนี้ในตอนนี้ พวกเราต่างหากคือพิกล

จะให้ผมเอาพิกลกลุ่มหนึ่ง มาคอยล้อมรอบข้างกายบิดามารดาผมทุกวันเพื่อปกป้องพวกเขางั้นเหรอ?

ทำไมคุณไม่ให้หมาฝูงหนึ่งไปช่วยปกป้องซาลาเปาไส้เนื้อสองลูกล่ะ?”

คำพูดสองสามประโยคนี้ของโจวไป๋เป็นการบอกเล่าความจริง ทว่าน้าหวังฟังยังไง ก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกด่าอยู่ชัด ๆ

“พูดแบบนี้ได้ยังไงกัน?

มันไม่เหมือนกันสักหน่อย

นายดูพวกเราสิ ก็ยังมีการรับรู้ที่ถูกต้อง มีสติแจ่มชัดกันอยู่ไม่ใช่เหรอ?”